Interne organisatie op orde: een voorwaarde voor samenwerking?

Werkt u in een bedrijf waar de mannen en vrouwen op de werkvloer daadwerkelijk handelen conform de richting die in de misse en visie beschreven staat? In hoeverre wijzen de neuzen van afdelingen in uw organisatie dezelfde kant op? Voelt het soms alsof er schuttingen staan, alsof collega’s niet mee-, maar tegenwerken? Kent u dat: “zij van wonen”, ‘die lui van vastgoed”, “wat weet die projectleider er nou van”, “zij van boven hebben makkelijk praten”….

Het blijkt in de praktijk vaak al moeilijk om binnen 1 organisatie te borgen dat medewerkers daadwerkelijk samenwerken aan het behalen van de doelstellingen van de organisatie. Het is een klus om het gemeenschappelijke belang zwaarder te laten wegen dan de individuele belangen. Dat geldt des te meer nu de marktomstandigheden enorm aan het veranderen zijn.

Er wordt aan alle kanten getrokken aan woningcorporaties, bouwbedrijven, leveranciers en industrie. Steeds vaker lijken partijen terug te vallen in oud gedrag: er is meer dan genoeg werk. Bij sommig bedrijven zit de orderportefeuille al vol tot in 2018. Vaklieden worden ‘schaarser’, levertijden worden langer en prijzen staan onder druk. En dat terwijl de vastgoed opgave enorm is: regulier onderhoud, energetische ingrepen, transformatie en nieuwbouw. Dat zet de relatie tussen opdrachtgevers en marktpartijen som op scherp.

In sommige gevallen kiezen opdrachtgevers voor de traditionele benadering: gunning op laagste prijs. Een deel van de markt richt zich hier op, doet hier aan mee. Dat zal volgens mij zo blijven – een deel van de opdrachtgevers krijgen op deze wijze de kwaliteit die ze zoeken; prima. Een ander deel van de opdrachtgevers pakt het op een andere manier aan: de markt benaderen met een functionele uitvraag, en selecteren op kwaliteit – streven naar projectoverstijgende samenwerking.

Ik geloof dat doei laatste groep de goede ‘afslag’ hebben genomen om de toekomstige uitdagingen aan te kunnen. Maar, het selecteren van partners voor meerjarige samenwerking levert niet (niet per se) de gewenste resultaten, zolang het niet lukt om alle kikkers in de kruiwagen te houden.
Daar waar het al lastig is om binnen de eigen organisatie van hoog tot laag, van links tot rechts dezelfde ‘taal’ te spreken, is het in samenwerking tussen bedrijven helemaal een enorme opgave.

Te vaak blijft de samenwerking ‘hangen’ tussen resultaatafspraken op directieniveau; niet geborgd n de eigen organisatie en niet gedeeld met partners. Ik zie een aantal marktpartijen (bouw en onderhoudsbedrijven) nu concrete stappen maken om meerjaren-afspraken met gespecialiseerde partijen te maken. Veelal moeilijke processen, omdat die gespecialiseerde partijen helemaal niet gewend zijn om in een vroeg stadium bij projecten betrokken te worden, inzicht in allerlei aspecten te krijgen en zelfs als ‘gelijkwaardig’ beschouwd te worden. Daar moeten vaak een flink aantal jaren achterdocht weggepoetst worden.

Misschien is een mooi en haalbaar begin om in de eigen organisatie de horloges gelijk te zetten. Ga als directie het gesprek met medewerkers aan, voel en weet wat er speelt. Betrek hen in plan- en visievorming en leg verantwoordelijkheden laag in de organisatie. Want pas als je in de eigen organisatie zaken op orde hebt, zal samenwerking met externe partijen een redelijk kans van slagen hebben. Als het ‘thuis’ nog een zooitje is, ga dan vooral niet buiten spelen!


Over de auteur: Ferry van Wilgenburg

Ik adviseer, begeleid en coach personen, teams en organisaties op het gebied van vastgoed gerelateerde vraagstukken. Mijn specialisatie ligt op het gebied van verandermanagement, procesmanagement en ketensamenwerking. Ik breng visie, innovatie en plezier in het werk. Ik haal inspiratie; daar krijg ik energie van!

Geef een reactie