Community Builders

communityIk vraag me vaak af hoe de stad of wijk van de toekomst eruit zou zien. We proberen natuurlijk met zijn allen de juiste invulling te geven aan de woningbouwopgave. Maar wat is dat dan? De juiste invulling? Als je googelt op ‘de wijk van de toekomst’ lijkt gasloos het leidende thema te zijn. Dit heeft natuurlijk te maken met de recente opdracht van de Rijksoverheid waarbij gemeenten plannen moeten maken voor aardgasloze wijken. En hoe belangrijk ik dat ook vind, en hoe ingewikkeld het ook mag zijn, het is volgens mij één van de eenvoudige onderdelen van onze opgave.

De energietransitie dwingt ons om met duurzame alternatieven te komen. Dat geldt ook voor de mobiliteitsopgave. Trends als 24 uurs – en deeleconomie spelen hier een belangrijke rol in. Een lastigere opgave is het creëren van een toekomstbestendige samenleving en dus een community.

Maar wat is een toekomstbestendige samenleving?

Volgens Wikipedia is een community ‘a small or large social unit (a group of living things) who have something in common, such as norms, religion, values, or identity. Communities often share a sense of place that is situated in a given geographical area (e.g. a country, village, town, or neighborhood) or in virtual space through communication platforms. Durable relations that extend beyond immediate genealogical ties also define a sense of community.’

En daar begint de ingewikkelde opgave. Want hoe zorg je ervoor dat je de juiste mensen bij elkaar krijgt? De samenleving staat enorm onder druk door allerlei veranderingen: digitalisering, toenemend individualisme, grote verschillen in geloof en in normen en waarden. Verdere verdichting van steden zou ook kunnen leiden tot het juist verder versterken van dit soort aspecten. We horen steeds vaker dat het moet gaan om de inclusieve samenleving. Een samenleving die openstaat voor iedereen. En dus een betere versie van de multiculturele samenleving? Dit is tot nu toe niet bepaald gelukt. We maken nog steeds veel te veel een onderscheid op basis van achtergrond, religie en sociaal welzijn.

Het antwoord heb ik zelf nog niet

Ik denk wel dat een deel van de oplossing zit in hoe wij onze gebouwen en de openbare ruimte verder gaan programmeren. Hoe wij ervoor gaan zorgen dat spontane ontmoetingen kunnen leiden tot meer sociale en maatschappelijke cohesie en tot het bouwen aan een community waarbij je je buurman kent en respecteert ongeacht de verschillen.

De ambitie voor het realiseren van vele hoge torens en verdere binnenstedelijk verdichting juich ik zeker toe. Het is gaaf om te zien hoe de G5 steden zich verder aan het ontwikkelen zijn. Tegelijkertijd vind ik dat juiste programmering en differentiatie in het aanbod cruciaal zijn voor het slagen van deze exercitie. En dat vraagt ook veel aandacht voor het thema community building!

Community building

De verantwoordelijkheid voor de juiste invulling lag in het verleden voornamelijk bij gemeentes. Die maakten een plan dat deels uitgevoerd werd door de markt. De rollen zijn nu heel anders. De markt heeft veel meer een trekkersrol. Dat zorgt voor versnelling en daadkracht maar kan ook risicovol zijn. Want hoeveel ervaring hebben we nou echt met het bouwen aan communities? Sociale cohesie moet zeker niet onderschat worden. En het bereiken van sociale cohesie binnen een verdichtingsopgave is natuurlijk nog veel lastiger!

Bouwen binnen deze nieuwe context gaat dus zeker niet om stapelen van stenen maar om het bouwen van een samenleving! En die moet toekomstbestendig zijn. De mensen die we bij elkaar brengen moeten hierin geloven en dat geloof verder uitdragen. En die verantwoordelijkheid ligt nu voor een groot deel bij marktpartijen en corporaties. En dus bij ons. Dit moeten we ons goed realiseren. Wij zijn de community builders!


Over de auteur: Anjelica Cicilia

Anjelica Cicilia (1977) is breed opgeleid met een achtergrond in civiele techniek, stedenbouw en bedrijfskunde. Als ontwikkelingsmanager bij Syntrus Achmea Real Estate & Finance is ze verantwoordelijk voor de acquisitie van woningprojecten in de regio Zuid-West. Ze werkte voorheen als zelfstandig stedenbouwkundige en daarvoor als commercieel directeur bij een architectenbureau en projectmanager bij een ingenieursbureau. Ze is sinds 2004 verbonden aan de Hogeschool Rotterdam als docent Ruimtelijke Ordening en Planologie waar ze met veel passie en toewijding de volgende generatie professionals opleidt en begeleidt. Anjelica werd in 2009, uit 100+1 bouwvrouwen, door een vakjury gekozen tot Building Passion Vrouw van het jaar. Daarnaast is ze door medestudenten en faculteit leden van de Rotterdam School of Management in 2015 bekroond met de prestigieuze WTC Leadership Award voor haar leiderschapskwaliteiten, het bevorderen van de ontwikkeling van anderen en haar maatschappelijke verantwoordelijkheid en visie.

Geef een reactie