Moeten we het tafelzilver verkopen?

TafelzilverDijsselbloem is de domste nog niet. Toen Wientjes enkele dagen geleden voorstelde om de twee staatsbanken te verkopen om het begrotingstekort te dekken, ging de minister van financiën daar fors tegenin. Mooi voorbeeldgedrag voor ondernemers. Daarmee bedoel ik de reactie van Dijsselbloem, niet het voorstel van Wientjes. Beetje jammer voor de voorzitter van ondernemersland…

De minister gebruikte twee argumenten die beide zonder meer zinvol waren, maar waarvan hij er eentje heel handig in Haags taalgebruik versluierd had.

De Staat zou op dit moment niet de prijs voor de banken krijgen die er bij aankoop voor betaald was, luidde het. Er ontbrak echter een bijzinnetje, namelijk: van die partijen aan wie we de bank eventueel wel willen verkopen. Want er lopen ongetwijfeld heel wat mensen op de wereld rond die zich in de Nederlandse economie willen en kunnen inkopen, tegen zowat elke prijs. En het is maar de vraag of we dan binnenkort blij zouden moeten zijn met een “Bank el SNS” en/of een “ABN AMROski Bank”. Banken mogen dan wel tafelzilver zijn, ze zijn even zo goed onderdeel van het familievermogen van de bv Nederland en goed rentmeesterschap is een basistaak van een regering. Vooral als het gaat om de messen en vorken die de economie (zouden moeten) laten draaien.

Bovendien, meldde de minister, biedt de verkoop van banken geen structurele oplossing voor het probleem van de Nederlandse overheid die meer uitgeeft dan ze binnenkrijgt. Dolle Dwaze Dagen bieden inderdaad tijdelijk wat ademruimte maar doen aan niet veel meer dan aan symptoombestrijding.

Economische crisis?

Het probleem is dat overheden, net als heel veel ondernemers, gewoontegetrouw bij problemen naar de traditionele maatregelen grijpen, ook als die geen effect blijken te hebben. Economische crisis? Dan moeten de budgetten omlaag. In mijn boek “Dit is GEEN economische crisis!” heb ik echter aangetoond dat we niet (meer) met een economische maar met een systemencrisis te maken hebben. Sinds 2008 zijn overheden en bedrijven aan het snijden in budgetten en aan het reorganiseren. Dit heeft ons probleemloos uit de voorbije tien malaises gered en wel binnen een termijn van anderhalf tot tweeëneenhalf jaar. En nu zijn we al vijf jaar aan het klooien. Conclusie: onze systemen, instrumenten, modellen en strategieën zijn aan het einde van hun levenscyclus beland.

Wientjes heeft dus wel een punt: nog meer snijden in de budgetten heeft dus geen zin. Of zoals mijn ex het ooit uitdrukte: besparen kost soms evenveel als het geld gewoon uitgeven.

Het enige wat helpt, is dat de structuren en instellingen die deze budgetten creëren en beheren, op de schop moeten. Met meer dan een miljoen mensen in overheidsdienst, Nederlandse vertegenwoordigers in het Europese parlement die tot 618% meer verdienen dan de mensen die ze vertegenwoordigen, en een toenemend onvermogen van al deze partijen om het hoofd te bieden aan de problemen van de eenentwintigste eeuw,  is het duidelijk waar het echte probleem zit.

Hetzelfde gaat ook op voor ondernemers. Na een economische crisis keert de vroegere status quo netjes terug, op een paar herschikkingen na. Wanneer ketensamenwerkingen, markten, verdienmodellen en dergelijke aan hun einde zijn, keren ze echter nooit meer terug. Alle ondernemingen die op dit ogenblik succesvol zijn hebben dat te danken aan doorbraakinnovaties. Ze doen geheel andere dingen dan vroeger, of ze doen nog steeds dezelfde dingen maar pakken deze op een totaal andere manier aan. Tegelijk blijven ze echter trouw aan hun DNA, hun core essence. Want van Dolle Dwaze Dagen is, op De Bijenkorf na, nog geen enkel bedrijf beter geworden.

 


Over de auteur: Guido Thys

Guido Thys helpt als bedrijfsverloskundige bij het ter wereld brengen van waarde voor alle belanghebbenden van een onderneming. Zijn uitgangspunt is dat alles altijd beter kan en wel op een heel eenvoudige manier. Het volstaat om op andere manieren naar dezelfde dingen te kijken. Als auteur van 14 managementboeken, al sinds meer dan 10 jaar een van de meest gevraagde sprekers van het land, als coach en opleider en vooral ook als notoir dwarsdenker ligt daar zijn kracht. In zijn blogposts biedt hij de lezers dan ook andere perspectieven op bekende materie en problemen, met name aan de hand van de aanpak uit zijn recentste boek “Dit is GEEN economische crisis!”.

Geef een reactie